مقاله gl/l (1336)

شما می توانید چاپگرهایی را به سیستم لینوکس فدورایتان متصل نمایید تا آن ها را در دسترس کاربرانی که بر روی آن سیستم یا

پیکربندی چاپگرهای محلی

یک چاپگر محلی را (به عبارت دیگر، چاپگری که مستقیما به کامپیوترتان متصل است) بوسیله ی پنجره printer configuration با دنیال نمودن رویه زیر اضافه نمایید. (در صورتی که هنوز یک چاپگر ندارید، به بخش جانبی «انتخاب یک چاپگر» رجوع نمایید.) برای تغییر تنظیمات مربوط به یک چاپگر موجود، به بخش «ویرایش یک چاپگر محلی» رجوع نمایید.

تذکر: شما پیش از شروع این رویه باید چاپگرتان را به کامپیوتر متصل نمایید. اینکار نرم افزار چاپگر را قادر می سازد تا به صورت خودکار مکان چاپگر را شناسایی کند و بلافاصله پس از اینکه عمل افزودن آن به پایان رسید، چاپگر را تست نماید.

افزودن یک چاپگر محلی

برای افزدون یک چاپگر محلی مراحل زیر را طی کنید:

برای بازکردن پنجره printer configuration، یا از منوی اصلی گزینه System Setting →Printing را انتخاب کنید یا بعنوان کاربر ریشه از داخل یک پنجره ترمینال دستور زیر را تایپ نمایید:
# system- config- printer &
پنجره printer configuration ظاهر می گردد.

بر روی دکمه New کلیک کنید. یک پنجره Add a New Print Queue ظاهر می گردد.

بر روی دکمه Forward کلیک کنید. پنجره ای ظاهر می گردد که از شما درخواست می کند یک نام چاپگر و توصیف مختصری برای چاپگر را به صورتی که در شکل بالا نشان داده شده است اضافه نمایید.

اطلاعات زیر را اضافه کرده و سپس بر روی دکمه Forward کلیک کنید:

Name: نامی که می خواهید برای شناسایی چاپگر به آن اختصاص دهید را اضافه کنید. نام باید با یک حرف شروع شود، اما پس از حرف اولیه نام می تواند شامل ترکیبی از حروف و اعداد، خط تیره ها {-} و زیر خطها {_} باشد، برای مثال، یک چاپگر HP واقع بر روی کامپیوتری به نام maple می تواند hp-maple نامیه شود.

Short description – چند کلمه توصیفی را برای چاپگر اضافه نمایدد، نظیر ویژگی های آن چاپگر (مثلاً HP Laserjet 2100M whit PCL and PS support) یا مکان چاپگر (in Room 205 under the coffee pot)
پنجره Queue type ظاهر می گردد.

گزینه Locally – coected را انتخاب کرده و سپس وسیله ای که چاپگر به آن متصل می شود را انتخاب کنید (/dev/lp0 ، /dev/usb/lp0 و /dev/ttyS0 اولین پورت های موازی، ysb و سریال می باشند) و سپس بر روی دکمه Forward کلیک کنید. (برای مشاهده تمامی پورت های در دسترس دستور /usr/sbin/lpinfo .v | less را تایپ نمایید) به عنوان یک روش جایگزین، شما می توانید یکی از کارهی زیر را انجام دهید:

گر چاپگرتان به خاطر اینکه شما هنوز آن را متصل نکرده اید در لیست وجود ندارد می توانید اکنون چاپگر را متصل کرده و برای اینکه کامپیوترتان سعی نماید دوباره چاپگر را شناسایی نماید، گزینه Rescan Devices را انتخاب کنید.

اگر شما قصد دارید چاپگرتان را بعدا متصل نمایید، یا بنا به دلایلی اسکن نشده است بر روی دکمه Custom Device کلیک کرده و سپس نام deviceی که چاپگر در آنجا پیدا خواهد شد را تعیین نمایید.
پنجره Printer Model ظاهر می گردد.

بر روی فلش واقع بر رویکادر manufacturer select کلیک کرده و سپس کارخانه سازنده چاپگرتان را انتخاب کنید. از داخل لیستی که ظاهر می گردد مدل چاپگرتان را انتخاب کنید.
تذکر: اگر چاپگرتان بر روی لیست ظاهر نمی شود اما از PCL پشتیبانی می کند (که زبان کنترل چاپگر HP می باشد) می توانید یکی از چندین درایور PCL عمومی را انتخاب کنید. اگر چاپگرتان از PostScript پشتیبانی می نماید، می توانید یک چاپگر PostScript را از داخل لیست انتخاب کنید. گزینه Selecting Raw Print Queue شما را قادر می سازد تا اسناد را به چاپگری که از قبل برای آن نوع از چاپگر فرمت بندی شده است ارسال نمایید.

در حالی که مدل چاپگرتان انتخاب شده است، بر روی دکمه Notes کلیک کنید. در برخی موارد، شما اطلاعات مفیدی را از داخل Linux Printing Database خواهید دید که در موزد چگونگی پیکربندی چاپگرتان و چگونگی تنظیم بهتر آن می باشد (وقتی که کارهایتان را انجام دادی پنجره اطلاعات را ببندید) برای ادامه کار بر روی دکمه Forward کلیک نمایید.

اگر اطلاعات درست به نظر می رسد، برای ساخت مدخل مربوط به چاپگرتان بر روی دکمه Finish کلیک کنید. از شما سوال می شود که آیا مایلید یک صفحه آزمایشی چاپ گردد.

برای چاپ یک صفحه آزمایشی بر روی دکمه yes کلیک کنید. (وقتی به شما گفته شد که صفحه آزمایشی چاپ شده است، مجددا بر روی دکمه yes کلیک کنید) این صفحه آزمایشی اطلاعات جالبی را در مورد چاپگرتان نظیر وضوح چاپ و نوع مفسر بکار رفته (نظیر PostScript) بیان می نماید.
چاپگر در پنجره اصلی Printer Configuration ظاهر خواهد شد. اگر این چاپگر تنها چاپگری است که پیکربندی شده است، یک علامت تیک در کنار آن ظاهر خواهد شد که نشان می دهد این چاپگر، چاپگر پیش فرض می باشد. هنگامی که چاپگرهای دیگری را اضافه می نماییید می توانید با انتخاب یک از چاپگرها و کلیک بر روی دکمه Default چاپگر پیش فرض را تغییر دهید.

برای ذخیره سازی تغییرات (در صورت نیاز) بر روی دکمه Apply کلیک کنید.

اگر تمایل دارید تا صفحات آزمایشی دیگری را چاپ نمایید، بر روی دکمه test کلیک کرده و یکی از موراد زیر را انتخاب کنید:

US Letter PostScript test page – یک صفحه به اندازه نامه ای (8.5"X11") را به چاپگر با فرمت PostScript می فرستد. اگر شما یک چاپگر رنگی دارید صفحه بصورت رنگی ظاهرمی شود.

A4 PostScript test page – یک صفحه فرمت بندی شده PrintScript با قطع A4 را برای چاپگر می فرستد.

ASCII text test page – متن خالصی را برای چاپگر نامگذاری شده ارسال می نماید.

Duplex test – یک صفحه آزمایشی را برای مشاهده اینکه آیا چاپگر به صورت تمام دوبلکس می باشد یا نیمه دوبلکس ارسال می نماید.

JPEG test – یک تصویر JPEG را برای چاپگر ارسال می نماید.
افزودن یک چاپگر ویندوزی (SMB)
توانا نمودن کامپیوترتان برای دسترسی به یک چاپگر SMB (سرویس چاپ ویندوز) مستلزم افزدون یک مدخل برای چاپگر در داخل پنجره printer configuration می باشد.

پس از اینکه در داخل پنجره printer configuration گزینه windows printer add a را انتخاب کردید (همان گونه که پیشتر ذکر شد)، به شما لیستی از کامپیوترهای واقع بر روی شبکه تان نمایش داده می شود که به عنوان سرویس های SMB شناسایی شده اند (سرویس فایل یا چاپ) شما می توانید:

سرور را انتخاب کنید (بر روی فلش جنب آن سرور کلیک نمایید تا آن فلش به سمت پایین اشاره نماید).

چاپگر را از لیست چاپگرهای در دسترس نشان داده شده انتخاب نمایید.

هنگامی که به شما اعلان شد نام کاربری و کلمه عبور مورد نیاز برای دسترسی به چاپگر SMB را بر کنید. (در صورت نیاز شما ممکن است اطلاعات workgroup را نیز برکنید) بر روی دکمه ok برای ادامه کار کلیک کنید.
بعنوان یک روش جایگزین شما می توانید سروری را تعیین نمایید که بر روی لیست سرورها ظاهر نشده است. بر روی دکمه Specfiy کلیک کرده و اطلاعات زیر را در داخل فیلدهای مربوطه وارد نمایدد.
تذکر: اگر شما در حال چاپ بر روی یک چاپگر ویندوز 98/95 می باشد می توانید مدخل های سرور چاپ workgroup و hostname را داخل پنجره network پیدا نمایید. از داخل windows 95/98 گزینه Start→Setting→control panel را انتخاب کنید. پنجره network را باز کرده و سپس بر روی برگه identification کلیک نمایید که در این صورت نام و گروه کاری کامپیوتر نمایش داده خواهد شد. اگر هیچ برگه identificationی موجود نباشد باید کلاینت client for Microsoft network را در داخل پنجره network نصب نمایید.

Server- نام سرور، نام NetBIos یا آدرس IPِ مربوط به کامپیوتری می باشد که ممکن است با نام TCP/IP یکسان باشد یا نباشد. برای ترجمه این نام به آدرس باید به میزبان SMB دسترسی پیدا نمایید. Samba چند مکان را که ممکن است نام در آنجا به یک آدرس IP اختصاص داده شده باشد را بررسی می نماید. Samba در مکان های زیر (به ترتیبی که نشان داده شده) تا زمان یافتن یک مورد منطبق جستجو می نماید: فایل /etc/hosts محلی، فایل /etc/lmhosts محلی، یک سرور WINS برروی شبکه با پاسخ های توزیع شده بر روی هر واسط شبکه محلی برای تجزیه نام.

Share – نام اشتراکی نامی است که چاپگر تحت آن با کامپیوتر راه دور به اشتراک گذشاته شده است. این نام ممکن است با نامی که بوسیله آن کاربران محلی چاپگر SMB چاپگر را شناسایی می نمایند متفاوت باشد.
تذکر: برای یافتن نام یک چاپگر را دور بر روی اکثر سیستم های ویندوزی، ابتدا به پوشه Printers بروید (Start → Setting → Prinetrs)، سپس بر روی چاپگر به اشتراک گذاشته شده دوبار کلیک نمایید. از پنجره صف چاپگری که ظاهر می گردد، گزینه printer→properties را انتخاب کرده و سپس برگه sharing را انتخاب نمایید. برگه sharing تعیین می نماید که آیا چاپگر به اشتراک گذاشته شده است یا نه و اگر چنین است تحت چه نامی به اشتراک گذاشته شده است.

User – نام کاربر، نام ضروری است که به وسیله سرور SMB به شما اعطا می گردد تا به چاپگر SMB دسترسی پیدا نمایید. اگر شما چاپگر را به جای کنترل دسترسی سطح اشتراکی (share – level)، شما می توانید به هر چاپگر یا سیستم فایل اشتراکی یک کلمه عبور اضافه نمایید.

Password – کلمه عبور متناظر با نام کاربر SMB یا منبع اشتراکی، مبتنی بر نوع کنترل دسترسی بکاربرده می شود.
احتیاط: هنگامی که یک نام کاربردی و کلمه عبور را برای SMB وارد می نمایید. این اطلاعات به صورت رمزگذاری نشده در داخل فایل های /etc/cups/cups.conf و printers conf می باشند. این مدخل مدخل جایگیری را نشان می دهد که ما ایجاد کرده ایم:

Device URI اطلاعات کلیدی می باشد. اطلاعات فراوانی در داخل خط Device URI بسته بندی شده اند. این خط مکان را بصورت یک ابجکت SMB تعیین می نماید. نام کاربر jjones با کلمه عبور my9passwd می باشد. گروه کاری FSTREET، سرور NS1 و نام صف چاپگر hp می باشد.

محتویات فایل cupsd.conf تعیین می نماید که شما به چه کسی اجازه استفاده از این چاپگر را داده اید.

مبتین بر اطلاعاتی که نشان داده شده است، فقط کاربران میزبان محلی مجاز به بکارگیری چاپگر می باشند. هیچ اعتبار سنجی برای اینکه آن ها از چاپگر استفاده نمایند ضروری نمی باشد.

اگر همه چیز به درستی بر پا شود، شما باید بتوانید از دستور استاندارد lpr برای چاپ فایل بر روی چاپگر استفاده نمایید. با این مثال شما می توانید از دستور زیر برای عمل چاپ استفاده نمایید.

تذکر: اگر شما پیام های شکستی را دریافت نمودید مطمئن شوید که کامپیوتری که قصد عمل چاپ بر روی آن را دارید در دسترس می باشد. برای مثال بالا شما می توانید دستور smbclient . L NSI U jjones را تایپ نمایید. کلمه عبور را تایپ کنید. اگر پس از وارد کردن کلمه عبور یک پاسخ Positive name Query را دریافت کردید باید لیستی از چاپگرها و فایل های اشتراکی را از آن سرور ببینید. اسامی را بررسی کرده و مجدداً سعی کنید عمل چاپ را انجام دهید.

تغییرات دسترسی که بر روی چاپگر اشتراکی خود اعمال می نمایید در داخل فایل /etc/cups/cupsd.conf اعمال می گردند.

پیکربندی یک چاپگر اشتراکی Samba

چاپگرهای لینوکس فدورایتان می توانند به عنوان چاپگرهای اشتراکی SMB پیکربندی شوند. برای به اشتراک گذاری چاپگرتان بعنوان یک چاپگر Samba (SMB)، تمامی آنچه که باید انجام دهید پیکربندی تنظیمات پایه ای سرور Samba بگونه ای که در فصل هجدهم شرح داده شده است می باشد. تمامی چاپگرهایتان باید بر روی شبکه محلی شما به صورت پیش فرض به اشتراک گذاشته شوند. بخش بعدی نشان می دهد که تنظیمات حاصله چگونه به نظر می رسند و چگونه می توانید آن ها را تغییر دهید.

شناخت فایل SMB.conf مربوط به چاپ

هنگامی که Samba را به گونه ای که در فصل هجدهم تشریح می شود پیکربندی کردید، فایل /ctc/samba/smb.conf به گونه ای پیکربندی می گردد تا به تمامی چاپگرهای پیکربندی شده شما اجازه دهد تا به اشتراک گذاشته شوند. در اینجا چند خط از داخل فایل SMB.conf که در ارتباط با به اشتراک گذاری چاپگر می باشد آورده شده است:

تنظیمات نشان داده شده مربوط به بخش پیکربندی Samba از داخل پنجره Samba server Configuration می باشد. در این مورد من به کارگیری کلمات عبور رمزگذاری شده را انتخاب کرده ام. این خطوط نشان می دهند که چاپگرها از /etc/printcap بارگذاری می شوند و این که سرویش CUPS بکارگرفته شده است. رمزگذاری کلمه عبور فعال و فایل /samba/smbpasswd کلمات عبور رمز گذاری شده را ذخیره می نماید. از آن جاییکه هماهنگ سازی کلمه عبور فعال است. هر کلمه عبور Samba ی کاربر با کلمه عبور یونیکس محلی مربوط به کاربر هماهنگ می شود.

چند خط آخر تعریف واقعی چاپگرها می باشند. این خطوط نشان می دهند که کاربران می توانند بر روی تمامی چاپگرها کارهایشان را چاپ نمایند (printable = yes).

برپایی کلاینتهای SMB

در صورتی که شما در حال پیکربندی یک چاپگر Samba بر روی کامپیوتر لینوکس فدورایتان می باشید، و در عین حال می خواهید تا آن را با کلاینتهای ویندوزی به اشتراک بگذارید، شانس با شما یار خواهد بود. اگر Samba بر روی کامپیتورتان بدرستی تنظیم شده باشد، و کامپیوترهای کلاینت بتوانند بر روی شبکه به شما دستیابی پیدا نمایند، یافتن و بکارگیری چاپگرتان کار سر راستی خواهد بود.

اولین مکانی که یک کامپیوتر کلاینت باید در آن جا به دنبال چاپگر Samba ی اشتراکی شما بگردد، بخش Network neighborhood (برای ویندوز 2000 و XP، بخش My Network Place) می باشد. از طریق میز کامپیوتر ویندوز 9X بر روی آیکون Network neighborhoodدوبار کلیک نمایید. (در داخل ویندوز 2000 یا XP بر روی آیکون My Network Place دوبار کلیک نمایید). نام کامپیوتر میزبانتان (نام NetBIOS که احتمالاً نام TCP/IPیتان نیز می باشد) باید بر روی صفحه نمایش در داخل یک پوشه workgroup بر روی صفحه ظاهر شود. آیکونی که کامپیوترتان را نمایش می دهد را باز کنید. پنجره هایی که باز می گردد باید چاپگرها و پوشه های اشتراکی شما را نمایش دهند.

اگر آیکون کامپیوترتان در داخل بخش Network neighborhoodیا My Network Place ظاهر نشد، سعی کنید از پنجره Search استفاده نمایید. در داخل ویندوز XP گزینه People با Start – search – Computer را انتخاب نمایید. نام کامپیوترتان را در داخل کادر Name تایپ کرده و بر روی دکمه Search کلیک کنید. اگر پنجره Search کامپیوتر تان را یافت، بر روی آن دوبار کلیک نمایید. پنجره ای ظاهر می گردد که چاپگرها و پوشه های اشتراکی کامپیوترتان را نمایش می دهد. شکل 4ـ17 نتایج حاصل از جستجو به دنبال یک کامپیوتر را در ویندوز XP نشان می دهد.

پس از این که چاپگر به اشتراک شما گذاشته شما در داخل پنجره ظاهر گردید، کلاینت می تواند یک اشاره گر به آن چاپگر را به وسیله باز کردن (با دوبار کلیک) آیکون Printer پیکربندی نماید. شما باید پیامی را ببینید که به شما می گوید که باید چاپگر را پیش از آن که بتوانید از آن استفاده نمایید Set up کنید. برای شروع فرآیند پیکربندی چاپگر برای استفاده محلی بر روی دکمه Yes کلیک نمایید. ویزارد Add Printer ظاهر می گردد. به سوالات مربوط به چگونگی استفاده از چاپگر پاسخ دهید و درایورهای مناسب را اضافه کنید. هنگامی که کارتان به پایان رسید، چاپگر در داخل پنجره چاپگرتان ظاهر خواهد شد. اکنون می توانید آن را به عنوان چاپگر مورد نظر برای هر برنامه کاربردی در داخل ویندوز انتخاب کنید.

روش دیگر برای پیکربندی یک چاپگر SMB از روی یک سیستم عامل ویندوز رفتن به بخش Start – Setting – Printers می باشد. آیکون Add printer را باز کرده و سپس در اولین پنجره گزینه Network printer را انتخاب نمایید. آیکون Add Printer باز می گردد. سپس دستور العمل های مربوط به افزودن یک چاپگر از طریق شبکه را دنبال نمایید.

خلاصه

به اشتراک گذاری چاپگرها یک روش اقتصادی و مؤثر برای بکارگیری از منابع چاپ سازمانتان می باشد. یک چاپگر محلی شده متمرکز، از نظر پشتیبانی مانند یک چاپگر ساده می باشد، در حالی که هنوز هم به تمامی افراد اجازه می دهد تا کارهای چاپی خود را انجام دهند.

شما چاپگرتان را به وسیله پنجره Printer Configuration پیکربندی می نمایید. انواع متنوع فیلترها این امکان را فراهم می نمایند تا عمل چاپ را بر روی انواع مختلفی از چاپگرها انجام دهید، بعلاوه چاپگرهایی که به کامپیوترهای واقع بر روی شبکه متصل شده اند.

ایجاد حساب های کاربری user

ساخت حساب های کاربری

هر شخصی که از سیستم فدورایتان استفاده می نماید باید دارای یک حساب کاربری جداگانه باشد. داشتن یک حساب کاربری به هر شخص فضایی را ارائه می نماید که وی می تواند با ایمنی کامل در آن جا فایل های خود را ذخیره نماید و همچنین می تواند واسط کاربر به خودش را بسازد (GUI، مسیر، متغیرهای محیطی و غیره) تا بتواند از کامپیوتر به روشی که دوست دارد استفاده نماید.

همچنین رجوع کنید به: اگر شما چندین کاربر دارید، همچنین باید در مورد تهیه نسخه های پشتیبان (backup) و مباحث ترمیم سازی (recovery) مطالبی را بداند برای کسب اطلاعات بیشتر به فصل سیزدهم رجوع نمایید.

شما می توانید حساب های کاربری را به سیستم فدورایتان به چندین روش اضافه نمایید. این فصل چگونگی بکارگیری دستور useradd برای افزودن حساب های کابری به فدورا از طریق خط فرمان و چگونگی به کارگیری پنجره User Manager برای افزودن کاربران از طریق میز کار را تشریح می نماید.

افزودن کاربران با استفاده از دستور useradd

سر راست ترین روش برای ایجاد یک کاربر جدید از طریق پوشه بکارگیری دستور useradd می باشد. پس از باز کردن یک پنجره ترمینال با مجوز ریشه شما از دستور useradd در خط فرمان استفاده می کنید و جزئیات مربوط به حساب کاربری جدید را به عنوان پارامترهایی به این دستور ارسال می کنید.

تنها پارامتر ضروری برای دستور useradd نام login کاربر می باشد، امام احتمالاً تمایل خواهید داشت تا پاره ای اطلاعات اضافی را نیز لحاظ نمایید. هر قلم از اطلاعات کاربر به وسیله یک کد حرفی منفرد که یک کاراکتر تیره (-) در جلوی آن قرار گرفته بیان می شود. جدول 1ـ11 گزینه هایی که برای دستور useradd در دسترس می باشند را فهرست نموده است.

جدول گزینه های دستور useradd
گزینه توضیحات

-c comment توصیفی از حساب کاربری جدید را ارائه می نماید. معمولاً فقط نام کامل شخص می باشد. به جای comment نام حساب کاربری را جایگزین نمایید. اگر comment شامل چندین کلمه می باشد، از علامت های کوتپشن استفاده نمایید.

-d home_dir دایرکتوری خانگی که برای حساب بکاربرده می شود را تنظیم می نماید. پیش فرض قرار دادن نامی مشابه با نام login و قرار دادن آن در دایرکتوری /home می باشد. بجای home_dir نام دایرکتوریی که استفاده می نمایید را قرار دهید.

-D به جای ساخت یک حساب جدید، اطلاعات تدارک دیده شده را به عنوان تنظیمات پیش فرض جدید برای هر حساب جدیدی که ایجاد می شود ذخیره می نماید.

-c expire_date یک تاریخ انقضاء را برای هر حساب به فرمت MM/DD/YYYY اختصاص می دهد. بجای expire_date تاریخ انقضایی که بکار می برید را قرار دهید.

-f inactivity تعداد روزهایی که پس از انقضای کلمه عبور باید طول بکشد تا حساب بصورت دائمی غیر فعال (disable) شود را تنظیم می نماید. تنظیم این پارامتر بر روی صفر، حساب را بلافاصله پس از این که کلمه عبور منقضی شد غیر فعال می نماید. تنظیم این پارامتر بر روی 1- این گزینه را غیرفعال می نماید که رفتار پیش فرض می باشد. بجای inactivity عددی که می خواهید بکار ببرید قرار دهید.

-g group گروه اولیه (نظیر آنچه در فایل /etc/group لیست شده است) را که کاربر جدید جزو آن گروه خواهد بود را تنظیم نمایید. بجای group نام گروهی که بکار می برید را قرار دهید.

-G grouplist کاربر جدید را به لیست تدارک دیده شده از گروه های جدا شده با کاما اضافه نمایید.

-k skel_dir دایرکتوری اسکلتی شامل فایل های پیکربندی اولیه و اسکریپتهای login که باید به دایرکتوری خانگی یک کاربر جدید کپی شوند را تنظیم نمایید. این پارامتر فقط در ارتباط با گزینه –m بکار برده می شود. بجای skel_dir نام دایرکتوریی که می خواهید بکار ببرید را قرار دهید.

-m بصورت خودکار دایرکتوری خانگی کاربر را می سازد و فایل های موجود در دایرکتوری اسکلتی (/etc/skel) را به داخل آن کپی می نماید.

-M دایرکتوری خانگی کاربر جدید را ایجاد نمی کند، حتی اگر رفتار پیش فرض بر روی ساخت آن تنظیم شده باشد.

-n رفتار پیش فرض ساخت یک گروه جدید که منطبق با نام و User ID کاربر جدید می باشد را غیر فعال می نماید.

-o از –u uid برای ساخت یک حساب کاربری که داری UID مشابهی با نام کاربر دیگری می باشد استفاده می نماید. این گزینه به صورت مؤثری به شما اجازه می دهد تا دو کاربر متفاوت با امتیازاتی بر روی مجموعه مشابهی از فایل ها و دایرکتوری ها داشتن باشید.

-p passwd یک کلمه عبور را برای حسابی که در حال افزودن آن هستید وارد نمایید این کلمه عبور باید یک کلمه عبور رمزگذاری شده باشد. بجای افزودن یک کلمه عبور رمزگذاری شده در اینجا می توانید از دستور passwd user بعداً برای افزودن یک کلمه عبور به user استفاده نمایید.

-r به شما اجازه می دهد تا یک حساب جدید را با یک user ID در محدوده ای که برای حساب های سیستم رزرو شده اند ایجاد نمایید.

-s shell یک پوسته دستوری را برای بکارگیری برای این حساب تعیین می نماید. بجای shell پوسته دستوری را قرار دهید.

-u user_id شماره ID مربوط به حساب را تعیین می کند. رفتار پیش فرض اختصاص خودکار عدد در دسترس بعدی می باشد. بجای user_id شماره ID را قرار دهید.

بعنوان مثال یک حساب کاربر جدید به نام Mary Smith با یک نام loginی بنام Mary بسازید. در ابتدا به عنوان کاربر ریشه login نموده و سپس دستور زیر را تایپ کنید:

# useradd –c Mary Smith mary

تذکر: هنگامی که یک نام کاربری را انتخاب می نمایید آن را با یک عدد شروع نکنید (برای مثال، 06jsmith) همچنین بهتر است که از حروف کوچک بدون هیچگونه فضای خالی و کاراکترهای کنترلی و حداکثر هشت کاراکتر استفاده نمایید. دستور useradd حداکثر تا 32 کاراکتر را مجاز می داند اما برخی برنامه ها با اسامی کاربری طولانی کار نمی کنند. ابزارهایی نظیر ps در صورتی که اسامی طولانی باشند بجای اسامی UID ها را نمایش می دهند. داشتن کاربرانی به نام های Jsmith و jsmith می تواند باعث سردرگمی برنامه هایی (نظیر Sendmail) شود که بزرگ و کوچکی حروف را تشخیص نمی دهند.

سپس کلمه عبور اولیه Mary را با استفاده از دستور passwd تنظیم کنید. این دستور به شما اعلان می نماید تا کلمه عبور را دوبار تایپ نمایید. (در اینجا برای نمایش کلمه عبوری که تایپ کرده اید کاراکترهای ستاره نشان داده می شوند. هنگامی که شما کلمه عبور را تایپ می نمایید حقیقتاً هیچ چیزی نمایش داده نمی شود.)

افزودن کاربر در مد گرافیکی

افزودن کاربران با استفاده از User Manager

اگر برای افزودن، تغییر دادن و حذف حساب های کاربری یک پنجره گرافیکی را ترجیح می دهید، می توانید از پنجره User Manager استفاده نمایید. برای باز کردن این پنجره از طریق میز کار GNOME بر روی گزینه System Setting – User and Groups کلیک نمایید (یا از داخل پنجره ترمینال System configuration را به عنوان کاربر ریشه تایپ نمایید) . شکل 1ـ11 یک مثال از این پنجره را نشان می دهد.

هنگامی که پنجره User Manager را باز می کنید، لیستی از تمامی کاربران عادی که فعلاً به کامپیوترتان اضافه شده اند را خواهید دید. کاربران مدیریتی (UID ما بین 1 تا 499) نمایش داده نخواهد شد. برای هر کاربر شما می توانید نام کاربر UID گروه اصلی نام کامل پوسته login و دایرکتوری خانگی وی را مشاهده نمایید. بر روی هر یک از عناوین برای مرتب سازی کاربران بوسیله این اطلاعات کلیک نمایید.

برای افزودن یک کاربر جدید از طریق پنجره User Manager کارهای زیر را انجام دهید:

برای باز کردن پنجره Create New User بر روی آیکون Add User کلیک نمایید (شکل 2ـ11 را مشاهده نمایید).

اطلاعات درخواستی را در داخل فیلد های زیر تایپ نمایید:

-User Mame یک کلمه تکی برای توصیف کاربر. عموماً نام کاربر هشت کاراکتری تماماً با حروف کوچک شامل نام حقیقی کاربر، نام خانوادگی، یا (اکثراً) ترکیبی از هر دوی آن اسامی می باشد (نظیر jwjones).

-Full Name نام کامل کاربر (معمولاً، نام، نام میانی و نام خانوادگی). این نام عموما فقط برای نمایش بکار برده می شود بنابراین این بکارگیری حروف کوچک و بزرگ مناسب می باشد.

-Password کلمه عبور اولیه کاربر (اولین باری که کاربر به حساب جدید login می نماید از او خواسته می شود تا با استفاده از دستور pass این کلمه عبور را تغییر دهد).

-Confirm Password برای اطمینان از اینکه کلمه عبور را درست تایپ کرده اید آن را مجدداً تایپ نمایید.

-Login Shell پوسته پیش فرضی (برای وارد نمودن دستورات تایپی) که کاربر در هنگامی که در ابتدای login به فدورا از یک آزمایش کاراکتری مشاهده می نماید را معین نمایید.

-Create home directory بصورت پیش فرض این کادر انتخاب شده ودایرکتوری خانگی کاربر (بصورتی که بوسیله فیلد Home Directory نشان داده شده است) به صورت خودکار ایجاد می شود.

-Home Directory بصورت پیش فرض برای کاربر یک دایرکتوری خانگی از نام کاربر در دایرکتوری /home اختصاص داده می شود. (برای مثال به کاربر sheree) بعنوان دایرکتوری خانگی وی، دایرکتوری /home/sheree اختصاص داده می شود. اگر قصد دارید تا به کاربر یک دایرکتوری خانگی متفاوت اختصاص دهید این فیلد را تغییر دهید.

-Create a private group for the user اگر قصد دارید تا گروهی بوسیله نامی مشابه با کاربر برای این کاربر ایجاد شود، این کادر را تیک بزنید. نام به فایل /etc/group اضافه می شود. به این ویژگی اصطلاحاً (UPGs) user private groups اطلاق می گردد.

-Specify user ID manually عموماً شما این کادر را تیک نخواهید زد به این خاطر که UID مربوط به کاربر جدید به صورت خودکار تخصیص داده خواهد شد. UID های جدید مربوط به کاربران جدید از 500 شروع می شوند. اگر چه قصد دارید تا یک UID خاص را به یک کاربر اختصاص بدهید (برای مثال اگر قصد دارید تا UID با UID کاربر بر روی یک کامپیوتر دیگر واقع بر شبکه شما منطبق باشد) بر روی این کادر کلیک نموده و عددی که می خواهید در داخل کادر UID بکار رود را تایپ نمایید.

هنگامی که کارتان را انجام دادید بر روی دکمه OK کلیک کنید. کاربر جدید به /etc/passw